Categorieën
gedicht

Zorgvuur

Ze trekt de witte schort aan

En achter het masker een lach

Ze strijkt lakens glad

Ze wast wie nog leeft

Wast wie al stierf

Ze lacht almaar minder


Uitzichten werden telramen

Takken met knoppen, groene bladeren

Rode, lege takken met rijm

Toen weer knoppen

Ze probeert te blijven lachen

Ze wil niet meer, ze kan niet meer

De avond valt en zij staat in schemer en pluiswolken

Moe, ze voelt zich oud, wil even niets meer

Er is alleen zij en de hemelboom

Kathleen Boogmans

Dit gedicht schreef ik om de zorg een hart onder de riem te steken tijdens  de piek van de laatste Corona golf. Mensen die zorgen verdienen altijd en overal een hartje.

22 januari 2022

Categorieën
gedicht

Vredesvegen 

er hangt geen droom maar rood in de wolken

geen twijfel over gestifte lippen

alles voelt oneven geknoopt

niet alleen de jas

vluchtig over de lentejurk

er hangt een droom en groen in de wolken

boven een land met krokussen en mensen die vallen

kinderen roepen om de teddyberen

moeders om de jongens die ze vasthielden 

wie o wie tekent 

met frêle vredesvegen

weer de echte wereld

wie tekent weer de zon die geel is

in een lucht vol blauw

Kathleen Boogmans

20 maart 2022

Categorieën
gedicht

Zeg ja

Zeg ja

In de krant vond ik een artikel dat het Old Masters Museum te Brussel tijdelijk zou sluiten omwille van te weinig personeel wegens Corona.  In de herst zou het dan opnieuw geopend worden.  Ik schreef er het gedicht ‘Zeg ja’ over.  In het gedicht zitten titels van schilderijen uit het Old Masters Museum verwerkt.  Dit even over de inspiratiebron maar lees er aub zoveel meer in dan wat er staat!

Zeg   ja

Daar hangt een zomer 

Met zomen 

Zonder kaders

Zonder joelend volk

Geen dansende boeren

Of drinkende koningen

Geen torens

Van wafel en Babel

Val voor de zoen

Van een opstandige engel

Loop hand in hand

De winter tegemoet

Feest in lijsten

Seizoenen tollen

Witte kragen wapperen

Rood en bruin

Room en bruid

De herfst herwint

Beloof me weer beter 

Schilder me een leven

Zweer  me

Eeuwig  stil gestold meesterschap

Zeg me één woord

In een tomeloze herfst

Kathleen Boogmans

Categorieën
gedicht

Gelukkige 44

Sylvie Marie vroeg 44 dichters om als verrassing een gedicht te schrijven voor de vierenveertigste verjaardag van haar man David Troch.  Ik hou van schrijfopdrachten en goeds wensen en stuurde het gedicht  ‘Gelukkige 44’.  Het gedicht bestaat uit 44 regels en nog andere verwijzingen naar vier, als cadeau aan David omdat hij iets met cijfers heeft.  Inspirerend!

44

Vandaag

nu de jaren

zo zouden de jaren

nu de jaren vieren

zij daar bij die tafel

altijd maar verder

de man en de vrouw

daar bij de houten tafel

stevig staan

hoe zij naar de vlammen

wijst en in het hout

de vlammen en haar rode jurk

en zij vult de tafel

en de jaren

en hoe de man van stoelen houdt

en van stille letteren 

en hoe van haar

en van feest en kijkt

hoe zij danst

in haar rode jurk

tussen de letters 

en hoe ze samen

altijd samen, 

het hout dat stevig

de stoelen vullen,

de vier stoelen rond de tafel

de vlammen lezen en 

altijd de lach van jaren

altijd maar

van feest en knetter

vier handjes en vier voetjes,

en hoe ze kijken, naar elkaar, en kinderogen

en hoe de ogen en de letters

altijd maar vullen met een lach, 

de rode jurk,

autootjes met vier wielen,

de letters en de warme gloed

en zij draait in haar jurk van feest

en ze schuift en vult het glas, 

de ogen, de gloed, het hout of houden 

en ze heft het glas op haar man 

en de gloed van rode vlammen en ze zegt

vier vier

van Kathleen Boogmans

27 juli 2021

Voor de vierenveertigste verjaardag van David Troch

Categorieën
gedicht

Knipoog naar Menno Wigman

Vanochtend bij de bakker aan je lach

gedacht, spiegeltjes en frangipane, 

alsof ik je tussen zoets kon zoeken

of weer bij dagelijks brood kon ontmoeten


Het zot gezoende bed gezien waarin

ik vergat en vergaf dat jij me verliet

Tafels waaraan we alleen maar zwegen

waarover blikken als woorden gleden 


Of het zoals altijd gesneden moest? 

Neen, zei ik, geef me het hele verdriet

Bewaart langer en is minder verlies 


zei de bakker en gaf me het brood

Even later stond ik in de regen

met een toekomst om zelf te verdelen 

Categorieën
gedicht

Toen in die lente

Toen in die lente

Vertrokken duizenden vlinders
Op hartstocht

vleugels van teerzorgwit
Bleven aanraken
Hun last zwaar
Hun vlucht dartel en dapper

Ze hielden vast
Aan takken
En winterwaken
En aan de liefde
Die altijd blijft

24 augustus 2020
Josien Kee