Schemerwereld
Maandrangfestival
Categorieën
Zonder Woorden
Voor Vrouwkje Tuinman
Waarom schrijft niemand over de vijver
waarover groenig goud hangt en het stille
dat je de wacht kan houden bij kikkervisjes
tot aan het redden een einde komt
waarom schrijft niemand over het grasland
waarin het piepend wit van madeliefjes
dat hij bij elk blaadje van je houdt
en dat wortels nooit weggemaaid
Waarom schrijft niemand over de tak
waarvan een spreeuw zich losmaakt
hoe zij met een stapel rouwkaartjes buiten komt
en ziet hoe hij landt op de tuinbank
Kathleen Boogmans
24 februari 2024
Ezelsoor
Het was een zomeravond
Klaprozen daverden langs de wegen
En het licht was van die aard dat mensen zeggen,
Wacht, eerst een foto
Ik had net tevoren gelezen in de tuinzetel
Zonder schoenen, zonder meer
Toen was ik zomaar pardoes
Weer in jouw armen gelopen
Hou de bloemen en de woorden voor jezelf
Las ik op je huid
De klaprozen vielen op mijn voeten – had ik ze geplukt?
Ze bleven uit mijn handen vallen
En ik wilde schrijven
Dat zou ik nooit doen
Geen plek meer, je huid was vol
Je armen, en rood,
En mijn vingertoppen en woorden die schuurden,
En meeldraden en stelen en ondanks
En het niet wegwillen
Dat was allemaal net na het ezelsoor
Nadat zonder meer de zin
‘Zeg dat je de verte van het missen kent’
Vijf keer lezen of was het zes
Daar in het prachtige zomerlicht toen klaprozen raasden
Kathleen Boogmans
Categorieën
Cultuurpluim 2022: Kathleen Boogmans
Op 30 mei werd tijdens de Open Cultuurraad ‘2820CultuurVerbindt’ de Cultuurpluim uitgereikt. Kathleen Boogmans mocht deze officiële erkenning in ontvangst nemen. Zij is lesgever intuïtief schrijven en creatief dagboek bij GC ’t Blikveld.
Schepen van Cultuur, Mieke Van den Brande, omschreef de Cultuurpluim-winnaar met Kathleen’s eigen woorden: ‘schrijven is de ontsnappingsroute, de plek waar het altijd wat lichter is, het gat in de haag en zoveel meer’. Zo ervaart Kathleen Boogmans (Josien Kee) deze woordkunst.
Ze heeft nog maar een klein gezichtsvermogen. Het zijn vaak zwakheden die ons inspireren en ons drijven te schrijven. Zo kweken we al schrijvende een nieuwe manier van kijken. Zelfs corona heeft Kathleen niet tegengehouden. Ze maakte meteen de omschakeling naar digitaal lesgeven zodat haar cursisten en zijzelf met elkaar in verbinding konden blijven.
Dat CultuurVerbindt, bewijst Kathleen: ze laat haar cursisten schitteren en neemt ze mee op haar drijvende kracht, vooruit, allemaal samen. Onder de naam ‘Josien Kee’ is Kathleen bekend als schrijfster en dichter (o.a. bij 2820Dichters).
De winnaars van de Cultuurpluim 2021, Rijmrock, gaven symbolisch de ‘pluim’ door aan Kathleen Boogmans. Griet Cockaerts en Leo Van Dessel (Cultuurraad) overhandigden de Cultuurpluim oorkonde.
Bekijk het originele artikel op de website van de gemeente Bonheiden.
Ze trekt de witte schort aan
En achter het masker een lach
Ze strijkt lakens glad
Ze wast wie nog leeft
Wast wie al stierf
Ze lacht almaar minder
Uitzichten werden telramen
Takken met knoppen, groene bladeren
Rode, lege takken met rijm
Toen weer knoppen
Ze probeert te blijven lachen
Ze wil niet meer, ze kan niet meer
De avond valt en zij staat in schemer en pluiswolken
Moe, ze voelt zich oud, wil even niets meer
Er is alleen zij en de hemelboom
Kathleen Boogmans
Dit gedicht schreef ik om de zorg een hart onder de riem te steken tijdens de piek van de laatste Corona golf. Mensen die zorgen verdienen altijd en overal een hartje.
Categorieën
Vredesvegen
er hangt geen droom maar rood in de wolken
geen twijfel over gestifte lippen
alles voelt oneven geknoopt
niet alleen de jas
vluchtig over de lentejurk
er hangt een droom en groen in de wolken
boven een land met krokussen en mensen die vallen
kinderen roepen om de teddyberen
moeders om de jongens die ze vasthielden
wie o wie tekent
met frêle vredesvegen
weer de echte wereld
wie tekent weer de zon die geel is
in een lucht vol blauw
Kathleen Boogmans
20 maart 2022
Er was alleen de sneeuw
Vlokkend voor onze ogen
Jij die de warme winterjas voorhield
Vouw de witte stok maar toe
Kan je echt zijn wie je bent?
Er was alleen de sneeuw
Die zich bij alles neerlegde
Ik knoopte mijn jasdicht
Ja zei ik, en schreef de scène op
In mijn hoofd voor later
Kom zei je, en nam mijn hand
Zo liepen we onszelf en de winter tegemoet
Kathleen Boogmans
21 december 2021
Geschreven voor De Warmste Week editie ‘21
In de krant vond ik een artikel dat het Old Masters Museum te Brussel tijdelijk zou sluiten omwille van te weinig personeel wegens Corona. In de herst zou het dan opnieuw geopend worden. Ik schreef er het gedicht ‘Zeg ja’ over. In het gedicht zitten titels van schilderijen uit het Old Masters Museum verwerkt. Dit even over de inspiratiebron maar lees er aub zoveel meer in dan wat er staat!
Zeg ja
Daar hangt een zomer
Met zomen
Zonder kaders
Zonder joelend volk
Geen dansende boeren
Of drinkende koningen
Geen torens
Van wafel en Babel
Val voor de zoen
Van een opstandige engel
Loop hand in hand
De winter tegemoet
Feest in lijsten
Seizoenen tollen
Witte kragen wapperen
Rood en bruin
Room en bruid
De herfst herwint
Beloof me weer beter
Schilder me een leven
Zweer me
Eeuwig stil gestold meesterschap
Zeg me één woord
In een tomeloze herfst
Kathleen Boogmans
Categorieën
Gelukkige 44
Sylvie Marie vroeg 44 dichters om als verrassing een gedicht te schrijven voor de vierenveertigste verjaardag van haar man David Troch. Ik hou van schrijfopdrachten en goeds wensen en stuurde het gedicht ‘Gelukkige 44’. Het gedicht bestaat uit 44 regels en nog andere verwijzingen naar vier, als cadeau aan David omdat hij iets met cijfers heeft. Inspirerend!
44
Vandaag
nu de jaren
zo zouden de jaren
nu de jaren vieren
zij daar bij die tafel
altijd maar verder
de man en de vrouw
daar bij de houten tafel
stevig staan
hoe zij naar de vlammen
wijst en in het hout
de vlammen en haar rode jurk
en zij vult de tafel
en de jaren
en hoe de man van stoelen houdt
en van stille letteren
en hoe van haar
en van feest en kijkt
hoe zij danst
in haar rode jurk
tussen de letters
en hoe ze samen
altijd samen,
het hout dat stevig
de stoelen vullen,
de vier stoelen rond de tafel
de vlammen lezen en
altijd de lach van jaren
altijd maar
van feest en knetter
vier handjes en vier voetjes,
en hoe ze kijken, naar elkaar, en kinderogen
en hoe de ogen en de letters
altijd maar vullen met een lach,
de rode jurk,
autootjes met vier wielen,
de letters en de warme gloed
en zij draait in haar jurk van feest
en ze schuift en vult het glas,
de ogen, de gloed, het hout of houden
en ze heft het glas op haar man
en de gloed van rode vlammen en ze zegt
vier vier
van Kathleen Boogmans
27 juli 2021
Voor de vierenveertigste verjaardag van David Troch
Categorieën
Laureate poëzieprijs Boontje
Laureate van de 26ste poëzieprijs Boontje! Mijn eerste echte literaire erkenning. Of hoe blij je kan zijn als andere schrijvers en lezers een boontje hebben voor jouw woorden. Je vindt het winnende gedicht “Knipoog naar Menno Wigman” op de foto
